Ik ben inkoper. Tenminste, daar word ik voor betaald. Ik heb er geen opleiding voor gevolgd en het hele keiharde, zakelijke inkopen is niet één van m’n sterkste punten. En of ik het leuk vind, daar zullen we het helemaal maar niet over hebben. Maar, tot op heden heb ik de afgelopen jaren alleen maar een positieve beoordeling gekregen dus m’n baas zal wel tevreden over me zijn. Of ik ben m’n grootste roeping misgelopen en had ik gewoon naar de toneelschool moeten gaan omdat ik zo leuk kan acteren?

Lees de rest »

Het is vakantie. Hoe noem je een flauw bergje van roze zandsteen? Een Dolomietje. Ik kan zelfs niet meer om mijn eigen grapjes lachen. Het leek (net als elk jaar weer) zo fantastisch. Ik kon drie weken geleden letterlijk de deur achter me dicht trekken en hoorde alle telefoons, het gejammer van collega’s en het opdringerige nasale geluid van Marga de koffiejuf met het sluiten van de liftdeuren verstommen. Het vooruitzicht op de eerste werkdag met minstens 160 mailtjes jaag ik honend uit mijn gedachte.

Lees de rest »

Ik en sport. Dat is net zoiets als Israël en Libanon samen het volgende WK-voetbal laten organiseren. Of Rudi Carell die -in leven- woordvoerder van Stivoro is. Of Rita Verdonk die Taida Pasic bijles geeft als ze het niet redt met haar studie rechten…

Nee, sport en ik zijn geen grote vriendjes en dat zullen we waarschijnlijk ook niet worden. Uiteraard ben ik me er terdege van bewust dat je minimaal 1 uur per week moet bewegen, maar ik moet zeggen… de laatste 9 jaar had ik daarvoor een redelijk briljante oplossing gevonden…

Lees de rest »

Ik ben 35 geworden. Eergisteren. Dus ik ben volwassen, beheerst, emotioneel in balans en heb kinderlijke uitspattingen ruimschoots onder controle… Nou jammer dan; dan klopt er bij mij blijkbaar iets niet want jarig zijn betekent… CADEAUTJES !!!!!!

Lees de rest »

Gelukkig ben ik gezegend met een persoonlijkheid dat met een overdosis narcisme is gespekt. Ik las eens in een boekje van een filosoof - nou ja, een depressieve stakker waarvan ik de naam niet eens meer weet - dat het leven feitelijk een aanéén stapeling van ellende en sterven is, maar met mijn virtuele ruggengraat houd ik de lol erin. Geluk is het moment dat je dan even alle kwelling vergeet, vertaal ik maar even. Angst is hartstikke gezond, want dat houd je scherp en beschermt je ook tegen de misère van alledag.

Lees de rest »

Gevaarlijke titel voor een column…
Laat ik voorop stellen dat ik zelf niet in het rijke bezit ben van maatje 36, maar gewoon een stevige Hollandse meid met maat 40 ben. Soms als de collectie en/of ontwerpers van H&M me gunstig gezind zijn, wil ik nog wel eens trots met maat 38 thuiskomen, maar het zou me niks verbazen als dat gewoon een marketingtruc is om me de volgende keer weer naar de winkel toe te lokken.

Lees de rest »