Voetbal… De essentie van ons bestaan.

Zo lijkt het tenminste sinds de eerste trap tegen de geplastificeerde lederen knikker op 9 juni in Munchen. En hoewel we pas een week onderweg zijn word ik nu al gestoord van het beeldbuisterrorisme van de fundamentalistische analytici en b-artiesten, die hun mening als parmezaanse kaas over menig nieuw aangeschafte HD-pizza strooien. Niet alleen is de voltallige ex-trainersstaf van Ajax (alsof die nu wel verstand hebben van voetbal) present, ook de mislukte 1988-generatiegenoten van de bondscoach zijn uit de klei getrokken om hun mening te pas en te onpas te verkondigen.

Het kan me gestolen worden.

Dat de hele wereld inmiddels in de ban is van een spel, dat niet alleen ‘kapot is gemaakt door de commercie’ maar vooral fundamenteel oneerlijk is, zal me een zorg zijn. Ik kan me niet meer druk maken over de discussies of er voor de wedstrijden nu wel of niet gesproeid moet worden, of de punt naar voren of naar achteren moet en of de kilootjes van Ronaldo (die overigens volgens intieme bronnen tot zijn 12e door zijn moeder gevoerd werd) wel of niet door de beugel kunnen.

Ik glimlach nog enkel licht als de zoveelste zinloze discussie over onterechte buitenspelsituaties, onjuist bestrafte overtredingen of onterecht afgekeurde doelpunten is losgebarsten. Het is een glimlach om de inherente domheid van nagenoeg elke voetbalfan met een mening, die nog niet begrepen heeft dat al deze discussies niet terzake doen, zolang het spelletje geleid wordt door 1 scheidsrechter, waarmee voetbal is verworden tot een jurysport. En jurysporten zijn, zoals we allen weten, in essentie subjectief en oneerlijk.

Helaas valt er niet te ontsnappen aan deze tsunami van voetbal. Niet op tv, niet op het internet en al helemaal niet op straat. Oranje malloten kijken je aan als ware je Hirsi Ali op de verjaardagspartij van Rita Verdonk indien je niet Oranje genoeg bent uitgedost tijdens een wedstrijd van Neerlands trots… En dat terwijl het woord uitdossen natuurlijk zijn eigen stompzinnigheid tekent door het uit te spreken. Daarom heb ik onlangs besloten alles los te laten en mezelf mee te laten voeren door de golven van het WK. Met een Wk Manager op internet als mijn surfplank.

Want zelfs de meest hardnekkige desinteresse verdwijnt als sneeuw voor de zon door het meedoen aan een spelletje waarmee je tegen je vrienden en/of collega’s kan zeggen: “ik ben slimmer dan jij”. Het is de digitale en gratis manier om de grootte van je geslachtsdeel te laten zien, en wie vindt dat, bij gebrek aan liquide middelen om een Porsche te kopen, nou niet fantastisch?

De WK manager zorgt ervoor dat ik straks weer met een pilsje op de bank zit, als het verrassend frisse Ecuador tegen het altijd lastige Costa Rica uitkomt. En in het kader van de WK manager kan ik welgemeend zeggen: “Het is bijna net zo’n mooi affiche als Duitsland - Polen!” Bij winst van de Ecuadorianen is Ecuadoor, bij winst van de Costa Ricanen blijft het tot de laatste dag spannend in poule A. Het is de reden dat ik vanmiddag met de vlag van Costa Rica op mijn gezicht geschminkt zit te hopen dat ‘mijn’ talent Bolanos eindelijk zijn goaltje mee gaat pakken. Vurig, want een goal van de talentvolle middenvelder levert immers 4 extra punten op en vooral een mooi telefoongesprek met de concurrenten in mijn subleague.

Voetbal.
Door de WK manager is het waar mijn wereld deze maand om draait.

(je kunt stemmen door op de sterren te klikken)

Dit bericht is geplaatst op donderdag 15 juni 2006, om 15:42 en valt onder de categorie Sport. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback plaatsen.