Ik verveel me. Het is zaterdagnacht. Terwijl buiten de wereld zijn toevlucht zoekt in kroegen, cafe’s en andere nachtetablissementen bevuilt de kale kop van een lelijke Hagenees mijn TV bij Christine van der Horsts’ ultime de-rectie show ‘Nachtsuite’ en ik kan niet bij de afstandsbediening. Kut.

Hoewel? op andere netten zal het al niet veel beter zijn; minstens 10 kanalen lang geconfronteerd worden met de meest creatieve manieren om eenzame mannen van een muzikaal ezelsbruggetje te voorzien teneinde een enorm simpel sexnummer te onthouden geniet niet mijn voorkeur.. Dan dit maar.

Zoals elk - zichzelf respecterend - debielenprogramma is ook Nachtsuite niet gespeend van een sms-feature. De stelling van vanavond is natuurlijk weer een taalkundig hoogstandje in de trant van ‘Hoe geil is jouw sterrenbeeld?’ of ‘Krijg je ook harde tepels wanneer je je aftrekt in het toilet’.. ‘SMS je leeftijd + geilheid naar 4949′.. Wat moet je er toch mee? “Kijk schat, ik sta onder in beeld bij Christine, met m’n pornonaam! Leuk he!” Ik bedoel, sinds wanneer deelt de methadonbus mobieltjes uit??

Plots word ik opgeschrikt door een semi-gespierde kale man, die in een leren pakje zijn ondergeschikte sexslaaf van een nieuwe bruine snor voorziet terwijl de camera met een soft-focus langzaam inzoomd op het opgekropte lid onder de veel te strakke leren broek. Er maken zich misselijke gevoelens van mij meester, ik kan alleen maar denken aan de mensen die hiernaar kijken. Mensen die wel degelijk bij de afstandsbediening kunnen. Mensen die wellicht regelmatig in de een of andere ranzige kroeg zitten, waar je ongetwijfeld op een willekeurige vrijdagnacht eenzelfde types aan de bar aantreft die je met een dikke knipoog naderbij wenken zodat je ook van heel dichtbij kan meemaken dat 20 jaar werkloosheid en een postorder abonnement op de sexshop je tot een geweldige persoonlijkheid smeden. Misschien zitten ze er nu wel, en onderga ik de kwelling moederziel alleen.. De gedachte..

‘Wanneer bleek bij jou de eerste penetratie een opeenhoping van gekwetste gevoelens en emotionele afstomping te zijn?’ wordt er gevraagd aan de steeds lelijker wordende kale man. Hij lijkt even te denken ‘Waar ben ik in godsnaam aan begonnen??’ Maar door het inmiddels aangeschoven slaven-echtpaar waant hij zich in een veilige omgeving en hij voelt de drang zijn meest intieme verhalen prijs te geven.

Ik ben al bij de afstandsbediening. Klik.

(je kunt stemmen door op de sterren te klikken)

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 16 mei 2006, om 21:45 en valt onder de categorie Media. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback plaatsen.