Mijn opa schreef steeds vaker gedichten na zijn pensioen. Eerst was het er één per maand, toen één per week en op het laatst één per dag. Nooit meer dan één per dag. Het koste hem dan ook een hele dag om één gedicht te schrijven. ’s Ochtends vroeg ging hij de deur uit. Soms kwam hij pas om twee uur ’s nachts weer terug. Mijn oma wist niet wat ze ermee aanmoest. Ze zat vaak de hele dag op de bank televisie te kijken. Om haar tijd door te komen bestelde ze af en toe TellSell producten. Op een gegeven moment stond het hele huis ermee vol.

Dit speelde zich allemaal af rond mijn zestiende. Op die leeftijd logeerde ik in de zomer vaak bij mijn opa en oma. Ze woonden in Den Haag. Het herenhuis met badkamerruimte genoeg voor twee voetbalteams, stond een kilometer van het strand af. Van mijn opa en oma had ik nooit last. Opa zwierf rond en oma keek tv.

Op een dag besloot ik mijn opa te volgen. Ik was wel benieuwd naar wat mijn hij nou zo’n hele dag deed. Waar hij zijn inspiratie vandaan haalde voor zijn gedichten. Het was een maandag toen hij ’s ochtends vroeg de straat uit slenterde. Hij keek naar de grond. In zijn rechterhand hield hij een simpel kladblokje.

De eerste tien minuten van de wandeling keek hij niet op. Pas toen hij op de Frasserlaan langs een atelier liep, hield hij in. Hij keek door de etalage naar een witmarmeren beeld van een panter afgewerkt met bladgouden stippen verspreid over het gehele object. In de ogen zaten twee glinsterende diamantjes. Ik kon me niet herinneren dat ik ooit iets kitscheriger had gezien dan dat beeld. Maar mijn opa stond een kwartier lang voor het atelier aantekeningen te maken in zijn kladblok

Eigenlijk vond ik het toen al wel genoeg. Het zonnetje begon er alweer goed door te komen en plots zag ik er het nut niet meer van in om een hele dag achter de vader van mijn moeder aan te hobbelen. Dat gevoel werd steeds sterker naarmate de dag vorderde. Het was inmiddels middag geworden en mijn opa had sinds hij voor de etalage had gestaan helemaal niks meer gedaan. In een bijna plichtmatige tred, zette hij zijn wandeling voort, zonder nog ergens te stoppen. Het werd twee uur, drie uur en vijf uur. Toen besloot ik toch maar om vol te houden. Ik had er al te veel tijd in gestoken om af te haken.

Mijn opa ging om half tien een bar in. Het was een Vlaamse kroeg voor de zogenaamde liefhebber. ‘Plezante Pilsjes’ schonk meer verschillende soorten bieren dan alle andere kroegen in Den Haag bij elkaar. Ik ging ook naar binnen en plantte mezelf aan een tafel twee meter achter opa. Hij merkte me niet op ook al zaten er in de zaak behalve een paar oude mannen aan de bar alleen nog maar twee blonde meisjes in de hoek bij het raam.

Mijn opa dronk een glas Leffe. En nog één. En nog één. En nog één. En nog één. En nog één. Toen stond hij op en liep richting het toilet. Voor hij naar binnen ging, draaide hij zich om naar een rek vol met gratis ansichtkaarten zonder er een uit te pakken. Vijf minuten later kwam hij kwam terug en bestelde nog een Leffe. En nog één. En nog één. Hij vroeg of de ober ook nog wat anders had dan de Leffe die hij tot dan toe had genuttigd. De ober zuchtte en begon toen aan een opsomming die net iets langer duurde dan het geduld dat ik op kon brengen om te blijven luisteren. Mijn aandacht dwaalde af naar de twee meisjes die elkaar flink aan het tongen waren. Ik was in de war, want ik dacht de knapste van de twee de hele tijd oogcontact met mij zocht. Op dat moment opende het knapste meisje één oog. Ze was nog steeds hevig aan het tongelen met haar metgezel terwijl ze naar me keek als een slapende eend die haar omgeving in de gaten houdt. Het was niet dat mijn piemel groter werd, maar toch deed het wat met me. Het waren mooie meisjes. Het getong duurde ook lang. Erg lang. Ik bestelde ondertussen m’n derde Achterwaartse Bruinbeke, gebrouwen in een dorpje in de buurt van Gent. Nadat de twee dames met subtiele kusjes een eind breidde aan het potje tongworstelen keek in naar het tafeltje waar mijn opa aan zat. Maar hij was weg. Ik liep de ‘Plezante Pilsjes’ uit zonder te betalen. Nergens was mijn opa te bekennen. Ik was hem kwijtgeraakt en werd weer naar binnengesleurd door een boze Belg die een rekening voor mijn neus hield.

——————————————————————————————-
9 x Leffe €31,50
3 x Achterwaartse Bruinbeke €10,50
——————————————————————————————-
TOTAAL €42,00

Die dag schreef mijn opa dit gedicht:

Vlaams bier is plezant
Het panterbeeld had een gouden tand
Blonde meisjes zijn mooi
Mijn kleinzoon niet
Hij begluurt mij
Als een ei
Maar ik was hem te slim af
Lekker voor hem