Overspel is onvermijdelijk

17 december 2006 door

Ik moet me zorgen gaan maken. Om te beginnen is uit wetenschappelijk onderzoek al vast komen te staan dat na een jaar of acht in zelfs de meest gepassioneerde verhouding de verveling toeslaat. Seks is niet meer het zenuwachtige avontuur uit de begindagen: als ik nu dit doe, zal ze me dan het bed uit jassen of juist gaan kronkelen van genot? Seks is na acht jaar twee keer per week, dat maakt, eh, globaal 800 keer, een goed geolied samenwerkingsverband geworden. Helaas heeft de wetenschap vastgesteld dat partners na acht jaar weer toe zijn aan het onzekere gewriemel van de begindagen, waarvoor ze natuurlijk gedwongen zijn uit te kijken naar iets anders.

Vroeger heette dat trouwens de 7 year’s itch – en begon het gescharrel met andere partners dus al na zeven jaar. Maar we leven langer dan in de tijden van Humprey Bogart & Laura Bacall, dus logisch dat de jeukinterval ook wat langer is geworden. Vorig jaar zijn we inderdaad ongeschonden doorgekomen – gelukkig. Maar de letters 2007 staan als inktzwarte wolken aan het firmament geplakt. Onontkoombaar zal overspel zijn intrede gaan doen in onze relatie.

De voorboden dienden zich gisteren al aan. Bij het avondeten hadden we een discussie of de baby zich al dan niet kon snijden aan de opening van een leeg bierblikje. We hebben nogal een bazige baby, dus ik was ervoor om het blikje niet af te pakken. Maar vrouwen zijn met een voorzichtigheidsgen uitgerust dat hen tot betere chauffeur, ouder en gezinsvoogd maakt – zo ook de mijne.
Ik zei: probeer zelf dan of je eraan kunt snijden!
- Haha! Ik ga mezelf toch niet snijden!
-Nou neem mijn vinger dan!

Nou, dat liet ze zich geen twee keer zeggen. Ik typ dit met de wijsvinger van mijn rechterhand en de ringvinger van mijn linkerhand; de wijsvinger van mijn linkerhand zit namelijk verstopt in een door een A-verpleegkunige onwrikbaar aangelegd verband. Dat is zo erg nog niet, het typt best oké zo. Wat wel erg is: ik bespeurde een sardonisch genoegen in de blik van mijn vriendin tijdens haar slachterswerk…

‘s Avonds ging ze met twee vriendinnen uit eten. Nou zou ik mijn meisje het liefst in een Burka opsluiten in een geblindeerde kamer, maar je kunt niet én op Wilders stemmen en tot zulke maatregelen overgaan. Een beetje consequent moet je immers zijn. Dus daar ging ze.

De volgende dag vertelde ze dat een van de twee vriendinnen na het eten had voorgesteld naar een salsa-tent te gaan. Het had er gewemeld van de Brazilianen en Nederlanders met een tangobrevet in de broekzak, en zoals kennelijk in dat soort tenten gebruikelijk is hing er een geen-woorden-maar-daden mentaliteit. Met andere woorden: de Brazilianen en de zielige IT-nerds met een tangocursus achter zich, grijpen de meisjes beet en gaan dan dansen; hoe slechter je in salsa bent, hoe harder zij mogen knijpen omdat ze dan immers leiden. Menig IT-er duwde een knie tussen haar benen, in een zielige poging mijn vriendin tot opwinding te doen geraken – alleen ik weet natuurlijk dat een knie tussen daarbenen daarvoor niet de kortste weg is. Wat wel de kortste weg is houd ik – gezien de omstandigheden – maar even voor me.

Daarna was het de beurt aan een Brazilianen, en mijn vriendin had nog mazzel, want haar Braziliaan wilde af en toe nog praten; de Brazilianen van de andere twee moeders op vrijerspad waren alleen in staat tot grijpen, knijpen en slijpen. Niettemin vermoed ik dat de hare er ook wat van kon. Vanmiddag zijn we gaan zwemmen met de kinderen, en op de gekste plekken blijkt mijn vriendin blauwe plekken te hebben. Behalve aerobics doet ze niet aan sport, dus ik kan geen alternatieve verklaring bedenken dan het avondje salsa… Mijn vriendin vertelt het verhaal met plichtmatige brrr’s en jakkies, maar waarom is ze dan in ‘s hemelsnaam tot sluitingstijd gebleven?

Ik maak me dus echt zorgen. Hoe zorg ik ervoor dat de Brazilianen voortaan hun grijpgrage handjes thuis laten? Wat, als de vriendin van mijn vriendin haar opeens vraagt om samen op tango-les te gaan? Hoe keren wij terug naar de zenuwenseks uit onze begindagen? Als er iemand een tip heeft voor een wanhopig anoniempje: hieronder zit een reactieknop… Bij voorbaat reuze bedankt.


Tijl

1 Ster2 Sterren3 Sterren4 Sterren5 Sterren (13 stemmen) klik op de sterren om te stemmen
Loading ... Loading ...
 

1 Reactie op “Overspel is onvermijdelijk”

  1. Maarten schreef:

    Tips zeker niet, maar het is wel de mentaliteit die ik “altijd” al heb gehad. “Nothing lasts forever” kreeg ik ooit te horen, sindsdien heeft het echter een nogal slechte invloed gehad op de mannier waarop ik denk over relaties en vrijwel alles. Langzamerhand is het iets wat ik dan ook maar ga en moet accepteren, langzamer hand word alles makkelijker om mee om te gaan. Ookal weet ik dat vrijwel alles uiteindelijk uitloopt tot water wat je zelfs met je mond niet meer kunt behouden, ookal wil je dat zo graag. Het is wel de realiteit, en misschien kun je die maar beter begrijpen dan proberen deze ergens weg te stoppen in een donker hoekje onder je bed terwijl je zelf toch wel dondersgoed weet dat je jezelf voor de gek houd. Maar dan aan de andere kant, misschien toch liever niet…

    B.

Reageer