Ik en sport. Dat is net zoiets als Israël en Libanon samen het volgende WK-voetbal laten organiseren. Of Rudi Carell die -in leven- woordvoerder van Stivoro is. Of Rita Verdonk die Taida Pasic bijles geeft als ze het niet redt met haar studie rechten…

Nee, sport en ik zijn geen grote vriendjes en dat zullen we waarschijnlijk ook niet worden. Uiteraard ben ik me er terdege van bewust dat je minimaal 1 uur per week moet bewegen, maar ik moet zeggen… de laatste 9 jaar had ik daarvoor een redelijk briljante oplossing gevonden…

Ik loop de 4-daagse van Nijmegen. 4 x 40 km lang een rondje lopen, in de hoop dat je ongetrainde lijf het volhoudt. Verstand op 0, blik op het biertje is mijn motto en tot op heden heeft me dat al 8 keer zonder al te veel kleerscheuren over de finish gebracht. Volgens de “die hard” fanatieke wandelextremisten kan dat niet omdat ik nooit train, maar laat ik dan bij deze een verborgen talent hebben gevonden, zijnde wilskracht.

De doorsnee wandeldag duurt 8 uur, maal 4 = 32 uur sport. Een jaar heeft 52 weken (dus 52 uur sporten), dus ik hoef nog maar 20 uur te compenseren… Na ja, als ik alle fietstochtjes naar de kroeg en terug bij elkaar optel komen we daar ook wel aan, dus voila! Klaar.

Behalve dit jaar. Ik heb de 1e dag gelopen als een trein, niks aan het handje ! Oké, het was warm, maar met om het halve uur je hoofd onder een tuinsproeier steken, kom je een heel eind. Esthetisch is het hele 4-daagse evenement al lang al niet meer verantwoord (heerlijk, al die kuiten met spataderen) dus hijgend en drijfnat over het parcours lopen kan dan ook nog wel.

En toen was het over… Door de noodlottige dood van 2 wandelaars en de daaruit voortvloeiende afgelasting van het hele evenement zit ik nu met 3 x 40 km aan overtollige energie thuis te stuiteren op m’n stoel.
Hollanders als dat we zijn zal en moet er een schuldige aangewezen worden. Nou zou ik m’n energie in de beantwoording van de schuldvraag kunnen steken, maar het hele gedoe over een eventuele schuldige is net zo stompzinnig als de gemeenteambtenaar aan willen klagen die het rijbewijs heeft afgegeven aan de dronken automobilist die jou van je sokken reed. Of Heineken aanklagen omdat je met je zatte harses iemand heel erg lief hebt gevonden en daarom mee naar huis hebt genomen, terwijl je daar de volgende ochtend heel anders over denkt…

Nee, ik ga m’n energie in iets anders steken. In september staat me monsterwandeltocht “de 80 km. van Langstraat” te wachten; eens kijken of ik dat voor elkaar krijg.

Ik zit alleen met nog één ander probleem. Traditiegetrouw eet ik de week voor de 4-daagse alles wat los en vast zit onder het mom “dat lopen we er wel van af”. Tsja, met één dagje red je dat dus niet… Gevolg; ik ben aangekomen! Na ja, als we de organisatie van de 4-daagse toch overal de schuld van kunnen geven, dan bij deze! Ik zal eens kijken of ik de kosten van de liposuctie bij ze kan declareren…

(je kunt stemmen door op de sterren te klikken)

Dit bericht is geplaatst op maandag 31 juli 2006, om 18:17 en valt onder de categorie Dagelijks Leven, Actualiteit. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback plaatsen.