Ik kan er niks aan doen. Ik heb het al jaren. Een jaar of tien geleden had ik het met kinderen. Ik ontdekte het toen een mannetje van een jaar of zes “meneer de koekepeer” tegen me zei. De bloedvaten zwelden op, de schamele nekharen erecteerden en voor dat ik het wist bedacht ik hevige scenario’s van spartelend kindervlees, zwaaiend in de bek van Rottweilers met rooddoorlopen kraaloogjes.

Later had ik het met bejaarden. Ongeschoren en uit de baarmoeder van de nacht gerukt sta je slaapdronken met een pak koffie zaterdagochtend in de rij van de kassa van de Spar en op een kwetsbaar moment gebeurt het: het knarsende geluid van de rollator passeert je en met een vriendelijke, doch dwingende stem vraagt het kadaver of ze wel even voor mag want jij hebt nog jonge benen… Dan zetten zelfs de haren op m’n vingers op, ben ik bang dat ik niet voor mijzelf in sta en ga dan maar staren naar de borsten van de caissière om de uitgerukte bijnierschorshormonen maar vooral in te zetten voor een positief gevoel.
Het liefste had ik de rollator tussen de non-food en de emballage gesodemieterd, terwijl het vege lijf van het slachtoffer achterbleef voor hongerige wolven. En dan een lekker bakkie koffie.

Heus, ik ben de kwaadste niet. Inmiddels heb ik nageslacht geproduceerd en sommige momenten als het mij uitkomt is het best wel leuk. En ook ben ik mij gaan realiseren dat ik eens oud word en misschien wel zo’n mooie blauwe of rode steunfiets mag uitzoeken bij de Thuiszorgwinkel. Dus werd het tijd voor enige zelfhulp.

Ik denk dat mensen in principe niet aardig zijn. Kent u dat wel, dat als mensen zeggen: “Kent u dat wel” dat je bij voorbaat denkt: “Rot op! Dat maak ik zelf wel uit”.

Als je aan het fietsen ben naar een dag werken tref je zo’n setje 50-plussers, lekker vrij en in de VUT waar jij voor moet werken, hetzelfde trainingspak, een mannetjesfiets en een vrouwtjesfiets van de Wehkamp, dat voor je fietst… Zij, met haar Aldi-deodorant nét iets te gretig opgespoten en hij, beschermheer dat hij is, met zo’n smoel van jochie-effe-dimmen-met-je snelheid-want-je-moet-een beetje-respect-hebben-voor-ouderen die probeert door breed te fietsen je op je plaats te wijzen. Ik heb dat dan, dat je dan snel naar huis wil gaan om vervolgens je auto te pakken en dan vreselijk irritant erachter aan te rijden, lekker toeteren en het raampje opendraait om een vreselijk harde boer te laten.

Misschien ben ik niet in orde. Heb ik hulp nodig. Of moet ik gewoon op een onbewoond eiland gaan wonen. Of zou het gewoon Batavieren-bloed zijn?

(je kunt stemmen door op de sterren te klikken)

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 30 mei 2006, om 1:41 en valt onder de categorie Dagelijks Leven. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback plaatsen.