Jan Marijnissen moest een dag vrij hebben. Anders was hij acuut in een burnout geploinkt, en dat kun je niet hebben zo vlak voor de verkiezingen. Het past een beetje in het beeld van de afgelopen dagen: waren we het leger langzamerhand als opbouwwerkers gaan beschouwen, blijken ze nu opeens te martelen. Sinterklaas zijn grote boek ligt bij een of andere bushalte. En in Rotterdam botsen treinen op elkaar. Alles gaat kortom mis: ook op de vrije dag van Jan Marijnissen. Luister en huiver.

Lees de rest »

“Maar wat moet ik nou zeggen als we zelfs onder de SP zakken?”
Dr. Spin glimlachte zelfverzekerd. Hij wist wat hij ging zeggen. Wouter wist het eigenlijk ook wel. Dr. Spin zei namelijk altijd hetzelfde.
“Dagkoersen. Dat je ook in een dag tien zetels gekukeld bent. Dat er dus ook makkelijk weer tien bij kunnen komen. Dat er nog een week te gaan is en dat iedereen keihard werkt.”
“Maar dat zeg ik altijd al.”
“Ja. En?”

Lees de rest »

Zou ik Rita Verdonk de hand weigeren?

Even denken.

Hmmmsja. Rita heeft een goed hart, en ik hoop dat als het gekookt op haar rug zou hangen (zo laag dat de honden erbij kunnen) de beestjes er af zouden willen blijven. Want al ga ik niet op Rita stemmen, ze heeft er toch maar mooi voor gezorgd dat de homoseksuele Afghanen nu lekker thuis nog eens over hun zondige darkroomdaden kunnen gaan namijmeren.

Dat is toch het leukste van seks altijd, hè, het nagenieten.

Lees de rest »